نشست «هراس رسانه‌هاي بيگانه از اسلام» در انجمن روزنامه‌نگاران مسلمان/1

شاه‌حسيني:ترس از اسلام در سينماي‌غرب يك پديده‌ كهن است

به نقل از روابط عمومي انجمن روزنامه نگاران مسلمان: مديرعامل بنياد سينمايي فارابي گفت: ترس از اسلام پديده‌اي كهن است كه از ابتدا در فيلم‌هاي غربي وجود داشته و اكنون ميل به خروج از لفافه و صراحت‌گويي دارد كه بايد با هوشياري با اين موج برخورد كرد.

 به نقل از روابط عمومي انجمن روزنامه نگاران مسلمان، نشست «هراس رسانه‌هاي بيگانه از اسلام» با نگاهي به ساخت فيلم «فتنه» با حضور مجيد شاه‌حسيني، محمدتقي فهيم و محمدرضا اسلاملو در محل انجمن روزنامه‌نگاران مسلمان برگزار شد.
بنا بر اين گزارش، در ابتدا «محمدتقي فهيم» در مورد اين فيلم گفت: «فتنه» هيچ‌گونه ارزشي از نظر هنري ندارد، فيلمي كاملا سفارشي است و سابقه كارگردان اين فيلم نيز اين موضوع را تأييد مي‌كند. فيلم «فتنه» پس از قرار گرفتن بر روي اينترنت به مدت 24 ساعت 5ميليون نفر بيننده داشت و بلافاصله نيز واكنش‌هايي در محكوميت اين حركات آغاز شد و جالب اينجا است كه حتي مخالفين اسلام نيز اين فيلم را محكوم كردند اما توجه جهاني كه به اين فيلم صورت گرفت و ماهيت توهين‌آميز آن ما را بر آن مي‌دارد كه با دقت بيشتري به اينگونه حركات در رسانه‌هاي غربي توجه كنيم.
«مجيد شاه‌حسيني» مديرعامل بنياد سينمايي فارابي و محقق سينما در اين نشست، گفت: بحث ترس از اسلام از سال‌ها قبل و از آغاز قرن بيستم در سينماي غرب و مخصوصا آمريكا به وجود آورد و روند آن با انقلاب اسلامي تشديد شد.
وي ادامه داد: اكنون اين روند كه مانند ويروسي قصد حمله به پيكره اسلام را دارد علائم ظاهري بيشتري از خود بروز داده و اين علائم به نحوي است كه حتي افراد غيرمتخصص نيز از آن آگاهي دارند.
شاه‌حسيني گفت: زماني وقتي ما سعي در رمزگشايي پيام‌هاي نهان در آثار ضداسلام داشتيم، عده‌اي با ناباوري يا از موضع انكار به ما مي‌نگريستند و حتي عده‌اي بحث تئوري توطئه را كه شرقي‌ها به آن مبتلا هستند، پيش كشيدند ولي اكنون تب ترس از اسلام به اوج خود رسيده و با وجود علائمي كه مشاهده مي‌شود، ديگر جاي انكار نمي‌ماند به طوري كه هم‌اكنون همه مشغول استفاده سياسي از رسانه‌ها براي حمله به اسلام هستند.
وي تصريح كرد: عده‌اي گمان مي‌كنند حمله به اسلام به اين دليل است كه غرب با نظام جمهوري اسلامي عناد دارد و به همين دليل به اسلام حمله مي‌كنند. اين افراد با نديدن ريشه‌هاي تاريخي ترس از اسلام، كار انكار را به جايي رسانده‌اند كه امروزه فيلمي ساخته ‌شود كه در آن صفحات قرآن را پاره مي‌كنند و ما، بايد باور كنيم اين تهاجم به شكلي جدي در حال پيشروي است. البته بروز علائم ظاهري بيماري ترس از اسلام در رسانه‌هاي غربي فايده‌اي هم دارد چون نشان مي‌دهد اين بيماري به فاز بهبودي نزديك شده و اكنون مي‌توانيم با آگاهي كامل به درمان آن بپردازيم.
وي در ادامه با اشاره به تاريخ تحقير اسلام در سينماي غرب، گفت: از سال‌هاي آغازين سينما مخصوصا در آمريكا، مرد سفيد پوست آمريكايي به عنوان معيار در نظر گرفته شد و همه چيز بر اساس اين معيار سنجيده شد، نگاه تحقيرآميز مشرق زمين جزئي از اين مسئله بود كه گويا شرقي‌ها از انسانيت و اسلام به‌دور هستند و مشرق زمين كانون توحش و جادوگري است. همين اتفاق براي كشورهاي آفريقايي نيز مي‌افتد و در تمام آثار كلاسيك هاليوود و حتي آثار مدرن آمريكايي مي‌توان برتر بودن انسان سفيد آمريكايي را نسبت به انسان‌هاي ديگر ديد. نمونه آن فيلم «بابل» است كه نشان مي‌دهد، انسان آمريكايي از دست همه زجر مي‌كشد.
شاه‌حسيني اظهار داشت: البته ريشه اصلي اين ترس از زماني بروز پيدا كرد كه در اين فيلم‌ها مسلمانان به اعراب تبديل شدند و اعراب انساني‌هايي باديه‌نشين معرفي شدند كه ديني موهوم به نام اسلام دارند. به تدريج اين روند تحقير شرق در آثار تاريخي مانند «لارنس عربستان» و «ال‌سيد» وارد شد. در هر دوي اين فيلم‌ها، مسلمانان به طور كلي انساني‌هاي پست نمايانده شدند كه دو دسته خوب و بد داشتند. مسلمانان خوب به غربي‌ها وفادار بودند و مسلمانان بد دشمنان آنها بودند. كار به جايي رسيد كه حتي نواي ملكوتي اذان در فيلمي مانند «جن‌گير» به نمايي شيطاني بدل شد كه آمريكا به بهانه سالگرد ساخت اين فيلم و نمايش نسخه جديد از آن، توانست جو را براي حمله به عراق (در سال 2002)مساعد سازد و اين گونه استفاده سياسي از سينما معنا پيدا مي‌كند.
شاه‌حسيني در ادامه افزود: پس از انقلاب اسلامي شوكي به غرب وارد شد كه باعث شد يك دهه هيچ واكنش مستقيمي نسبت به اسلام و ايران نداشته باشد. البته در تمام اين مدت اسلام خطري جدي براي غرب محسوب مي‌شد ولي تا زمان انقلاب، كسي به اين خطر توجه نمي‌كرد. در دهه 80 ميلادي ترس از اسلام به صورت نمادهاي ديرياب و برآمده از ناخودآگاه اسلام بود كه فيلم‌هاي هيولايي هاليوود در اين دهه و در رأس آن سري «بيگانه» و «شكارچي» از نمونه‌هاي آن بودند. هيولاهايي كه در اين فيلم‌ها بودند، همه خوني سبزرنگ داشتند و پس از حمله به مغز در بطن انسان نفوذ مي‌كردند. گويي اين هيولاها نمايانگر باوري ذهني و بسيار مسري بودند كه به زعم غربيان اسلام اين گونه ‌باوري بود. در دهه نود ترس از اسلام صراحت بيشتري پيدا كرد و كم‌كم تروريست‌هاي مسلمان تبديل به نمونه‌هاي انساني هيولايي شدند كه در فيلم‌ها به نمايش درمي‌آمدند.
مديرعامل بنياد سينمايي فارابي، گفت:‌ «نيروي دلتا» و «دروغ‌هاي واقعي» دو فيلم شاخص از اين گروه بودند كه از همان زمان پيشاپيش براي اسلام و ايران، نقشي را مانند شمر در تعزيه در نظر مي‌گرفتند. «دروغ‌هاي واقعي» در سال 1996 ساخته شد و در آن فيلم نشان دادند كه كلاهك اتمي بمبي كه قرار است تروريست‌ها در نيويورك منفجر كنند از درون مجسمه‌هاي باستاني ايراني در مي‌آيد و اين زماني بود كه به هيچ وجه بحث انرژي اتمي ايران مطرح نبود، اما غربي‌ها از همان زمان ما را چون هيولا مي‌ديدند.
اين كارشناس گفت: البته با فيلم «نجات سرباز رايان» روح حماسه در فيلم‌هاي آمريكايي زياد شد تا اينكه پس از سال 2001 ديد آخرالزماني در فيلم‌ها عموميت پيدا كرد. ديدي كه اسلام را مستقيما هدف گرفته و به بهانه‌هاي مختلف نبرد بين مسلمانان و مسيحيان را به تصوير كشيدند كه فيلم سقوط شاهين سياه از نمونه‌هاي بارز اين گونه آثار است.
وي تصريح كرد: پس از سال 2000 اسلام ستيزي و ايران‌ستيزي يكي شد و فيلم‌هايي مانند «300»و «اسكندر» ساخته شد كه الگوهاي تمدن باستاني ايران را مورد حمله قرار مي‌داد و نمادهاي اسلامي را به صورتي كاملا بي‌ربط در ميان نمادهاي ايراني جاي مي‌داد. اين رويكرد در بسياري از فيلم‌ها تكرار شد كه نمونه آن «سياره ميمون‌ها» است. در اين فيلم ميمون‌ها هلال ماهي را كف دست دارند و منتظر ناجي خود هستند كه از آسمان ظهور مي‌كند، ولي يك فضانورد آمريكايي انسان‌هايي را كه توسط ميمون‌ها به بند كشيده شدند، آزاد مي‌كنند و حتي وقتي ناجي ميمون‌ها از آسمان فرود مي‌آيد، او حق را به انسان‌ها مي‌دهد.
شاه حسيني در پايان نتيجه گيري كرد: ترس از اسلام پديده‌اي كهن است كه از ابتدا در فيلم‌هاي غربي وجود داشته و اكنون ميل به خروج از لفافه و صراحت‌گويي دارد و اين نشانه به‌پايان رسيدن اين روند است كه بايد با هوشياري با اين موج برخورد كرد.   17/02/87